Çırağan Caddesi üzerinde denizin hemen yanı başında yer alan Şeref Stadyumu, Çırağan Sarayı‘nın bahçesiydi. 1910’da çıkan büyük bir yangın sonucu harap olan bahçe uzun yıllar bakımsız kaldı ve kullanılmadı.
Beşiktaş (BJK) Kulübü yöneticilerinden Ahmed Şerafeddin Bey’de (Şeref Bey) bu bakımsız ve harap alanı hem bir futbol sahası hem de stadyum olarak İstanbul’a kazandırmak için 1932’de girişimlerde bulundu ve Milli Emlak İdaresi’nden bahçeyi kiralamayı başardı.
Bu hikâyenin bir de hüzünlü bir yanı vardı, Şeref Bey kanser hastasıydı ve hastalığı ilerlemişti. Stad için canla başla çalışsa da maalesef açılışını göremeden hayata gözlerini yumdu.
Temelleri 11 Ocak 1933’te atılan stada Beşiktaşlılar, onu hayatı pahasına kulübe kazandıran Şeref Bey’in ismini verirler. Yaklaşık 7 bin kişilik seyirci kapasiteli stadyumda Beşiktaş dışında birçok İstanbul takımı da maç yapma fırsatını yakaladı.
1947’ye kadar oldukça aktif bir biçimde kullanılan stadyum, 1947’de İnönü Stadı’nın açılması ile Beşiktaş’ın antrenman sahası oldu ve 1986-87’de Çırağan Sarayı’nın yanında yer alan stadın otele dönüştürülmesi kararlaştırılınca burası Beşiktaş’tan alındı.
Eylül 1986’da Hakkı Yeten (Baba Hakkı) Cihat Arman, Lefter Küçükandonyadis, Çengel Hüseyin, Fikret Kırcan, Naci Özkaya ve Faruk Sağnak gibi efsane futbolcuların katıldığı “Veda” buluşmasında stadyumda son maç yapıldı.
Şeref Stadyumu, dünyada bir sarayın bahçesinin futbol sahası olarak kullanılan ilk ve tek stadıdır. Her karşılaşmada sportmenlik ve sağduyu ön plandadır. Yazın yapılan müsabakaların ardından herkes kendini Boğaz’ın serin sularına bırakır. Kaybedeninin olmadığı bir dönemin ruhunu yansıtır Şeref Stadyumu.
